|
|
Ergotherapie is geen 'bezigheid'.
Ilse Engelen (27) is ergotherapeute in het
ziekenhuis van Lommel. Buiten haar gewone taken werkt zij ook
al vanaf de opstarting samen met het cardiorevalidatieteam.
 'Ergotherapie
wordt, jammer genoeg, door buitenstaanders dikwijls samengevat
als 'bezigheid', maar het is véél ruimer dan dat.
Eigenlijk is het een verzamelnaam van allerlei therapeutische
benaderingen en behandelingsmethoden, waarbij er steeds gestreefd
wordt naar een optimale, persoonlijke zelfstandigheid van onze
patiënten. Bovendien wordt deze zelfstandigheid bekeken
op fysisch, psychisch, professioneel, vrijetijds en sociaal
vlak.'
'Ik
werk vanaf de opstarting bij de cardiale revalidatie. Binnen
het cardiorevalidatieteam heb ik mij tot nu toe voornamelijk
toegelegd op allerlei taken die geen rechtstreeks contact met
de patiënt vereisen, zoals het maken van brochures en folders,
het verwerken van evaluaties, de praktische organisatie van
infosessies, ...
Toch kan ik ook ingezet worden voor het behandelen van patiënten;
concreet betekent dit dat ik 'oproepbaar' ben in sommige situaties.'
 'Als
ergotherapeute ga ik kijken waar de patiënt in zijn/haar
dagelijks leven problemen ondervindt, die het zelfstandig functioneren
bedreigen of misschien zelfs onmogelijk maken. Een behandeling
bestaat dan uit het doelgericht trainen van handelingen, vaardigheden
of het doorvoeren van eventuele (meestal tijdelijke) aanpassingen.'
'Bij
bepaalde gevolgen (letsels) van cardiale problemen kan bijvoorbeeld
ADL-training aangewezen zijn. Of kan het soms nodig zijn te
zoeken naar een zinvolle, haalbare dagbesteding indien men,
door gevolgen van hartproblemen, dagelijkse bezigheden niet
meer kan uitvoeren (werk, hobby, sociale contacten, ...). Door
actief te blijven, weliswaar op een andere manier, kunnen psychische
problemen voorkomen of geholpen worden. Anderzijds kan mijn
taak er ook uit bestaan om bij een langdurig of blijvend probleem,
thuis bij de patiënt aanpassingen en/of hulpmiddelen voor
te stellen, waardoor het normaal functioneren gemakkelijker
kan verlopen. Ik leer de mensen ook deze hulpmiddelen gebruiken
zodat ze er zelf mee kunnen omgaan.'
'Maar,
zoals ik al zei, heb ik tot nu toe nog niemand van de cardiopatiënten
bij me gehad. De meeste van deze patiënten hebben voldoende
aan de kinesisten en bijkomende hulp van de sociaal
verpleegkundige, de psychologe
en de diëtisten.'
[Top] |
|
|
